Chrzest

Sakrament Chrztu św.

  • Chrztu św. w naszej parafii udziela się w sobotę na Mszy św. o godz. 18.00.i w niedzielę na Mszy św. o godz. 11.00
  • Katecheza przedchrzcielna obejmuje jedno spotkanie . Do katechezy przedchrzcielnej zobowiązani są rodzice pierworodnego dziecka oraz chrzestni, którzy po raz pierwszy będą chrzestnymi. Chrzestni mogą wcześniej uczestniczyć w katechezie przedchrzcielnej w miejscu swojego zamieszkania (w swojej parafii) uzyskując pisemne potwierdzenie.
  • Chrzest należy zgłosić w kancelarii przynajmniej dwa tygodnie przed terminem.
  • Dokumenty niezbędne:
    • świadectwo urodzenia dziecka z Urzędu Stanu Cywilnego;
    • zaświadczenia rodziców chrzestnych z ich parafii zamieszkania (nie mylić z zameldowaniem).

CZY KAŻDY MOŻE ZOSTAĆ RODZICEM CHRZESTNYM?

Ze względu na zadania, jakie Kościół powierza rodzicom chrzestnym, muszą oni spełniać określone wymogi. Można powiedzieć, że wymogi stawiane kandydatom na chrzestnych wynikają z charakteru ich zadań. Jeżeli rzeczywiście mają być osobami odpowiedzialnymi za rozwój i życie wiary swego „chrześniaka”, sami muszą być dojrzałymi i przykładnymi świadkami wiary.

Nie może więc dziwić, że Kościół stawia im wysokie wymagania, nawet wyższe niż rodzicom biologicznym czy prawnym opiekunom. Wynikają one z troski o odpowiednie wychowanie religijne osoby ochrzczonej, dokonujące się w sprzyjającej atmosferze dobrego przykładu dawanego przez najbliższych. Warunki te wymienia kan. 874 I Kodeksu Prawa Kanonicznego.

By zostać dopuszczonym do przyjęcia zadania chrzestnego należy:

1) być wyznaczonym przez przyjmującego chrzest (jeśli jest to możliwe np. w przypadku chrztu dorosłych),       jego rodziców, tego kto ich zastępuje, a gdy ich nie ma, przez proboszcza lub szafarza sakramentu;

2) posiadać wymagane do tego kwalifikacje oraz intencję pełnienia tego zadania;

3) mieć ukończony szesnasty rok życia;

4) być katolikiem, po I Komunii św., bierzmowanym, prowadzić życie zgodne z wiarą i odpowiadające tej ważnej funkcji;

5) nie być biologicznym ojcem lub matką przyjmującego chrzest;

6) być wolnym od jakichkolwiek kar kościelnych, zgodnie z prawem wymierzonych czy deklarowanych.

Kandydaci na chrzestnych winni być katolikami wyznającymi swą wiarę życiem zgodnym z nauką Kościoła. Dlatego powinni posiadać odpowiednią formację religijną, zdobytą poprzez katechizację i zaangażowanie w życie religijne, znać podstawowe prawdy wiary i zasady moralne oraz praktykować je w ramach wspólnoty parafialnej.

Nie można nikogo przymusić do pełnienia tej funkcji, dlatego konieczne jest oświadczenie woli przyjęcia tego zadania połączone z intencją jego wypełnienia.

Nie może więc budzić zdziwienia, że nie dopuszcza się do pełnienia tej funkcji osób żyjących w związkach niesakramentalnych czy konkubinatach.

Nie możne pełnić jej również młodzież, która odmawia uczestnictwa w katechizacji, mimo że ze względu na swój wiek i naukę w szkole średniej powinna w niej uczestniczyć.

Nie mogą rodzicami chrzestnymi być ci, którzy popadli w kary kościelne zarówno wymierzone wyrokiem, jak i deklarowane, które zaciąga się poprzez samo popełnienie przestępstwa. Także apostaci czy schizmatycy nie mogą być dopuszczeni do tej funkcji.

Nie może być chrzestnym osoba niewierząca, niepraktykująca (nie zachowująca przykazań kościelnych), mająca złą opinię w parafii, jawnie występująca przeciwko prawdom wiary i moralności. Wiąże się to z odpowiedzialnością za przyjęte zadanie.

Rozumiejąc doniosłe znaczenie roli rodziców chrzestnych w życiu osoby ochrzczonej widzimy, że ich wybór nie może być przypadkowy. Trzeba znaleźć kandydatów, którzy dzięki swojej wierze i sposobowi życia będą dawać właściwe świadectwo, umacniające osobę ochrzczoną na drodze jej wiary.

Przedruk ze „Źródła” Ks. Janusz Sądel

 

PO CO CHRZESTNI?

Zgodnie ze starożytną praktyką w Kościele, każdy człowiek przystępujący do Chrztu św. winien mieć chrzestnego, chrzestną lub chrzestnych. Kodeks Prawa Kanonicznego nakazuje, iż „przyjmujący chrzest powinien mieć, jeśli to możliwe, chrzestnego” (Kan. 872). Kanon następny precyzuje, iż „należy wybrać jednego tylko chrzestnego lub chrzestną, albo dwoje chrzestnych” (Kan. 873). Wystarczy mieć jednego chrzestnego, a jeśli ma być ich dwoje, musi to być mężczyzna i kobieta, Kanon 872 wymienia także zadania, jakie winien wypełniać chrzestny. „Ma on dorosłemu towarzyszyć w chrześcijańskim wtajemniczeniu, a dziecko wraz z rodzicami przedstawiać do chrztu oraz pomagać, żeby ochrzczony prowadził życie chrześcijańskie odpowiadające przyjętemu sakramentowi i wypełniał wiernie złączone z nim obowiązki” (Kan. 872).

Podobnie obowiązki rodziców chrzestnych ujmuje Katechizm Kościoła Katolickiego, który od roli rodziców chrzestnych uzależnia rozwój łaski Chrztu św. Dlatego podkreśla, iż „powinni oni być głęboko wierzący, a także zdolni i gotowi służyć pomocą nowo ochrzczonemu, zarówno dziecku, jak dorosłemu, na drodze życia chrześcijańskiego. Ich misja jest prawdziwą funkcją eklezjalną (officium)” (KKK 1255). Nie może więc dziwić, że Kościół stawia im wysokie wymagania. Wynikają one z troski o odpowiednie wychowanie religijne osoby ochrzczonej, dokonujące się w sprzyjającej atmosferze dobrego przykładu dawanego przez najbliższych.

W czasie udzielania sakramentu Chrztu św. rodzice chrzestni w imieniu dziecka wypowiadają wyznanie wiary, ale również składają wyznanie wiary jako przedstawiciele wspólnoty Kościoła, Są więc czymś więcej niż tylko świadkami aktu Chrztu. Czymś wysoce nieodpowiedzialnym byłby wybór na rodzica chrzestnego kogoś tylko dlatego, że jest on zamożny. Najważniejszym kryterium wyboru rodziców chrzestnych powinno być bowiem ich zaangażowanie w życie kościelne i dobry przykład wiary.

Utarło się przekonanie, że rola rodziców chrzestnych polega na zastępowaniu i wyręczaniu rodziców naturalnych. Nie jest to do końca właściwe myślenie. Rodzice chrzestni winni wspierać rodziców biologicznych, czy wychowujących chrześniaka, w sytuacjach szczególnie trudnych, kiedy to rodzice poczują się osamotnieni, a może i bezradni wobec problemów wychowawczych.

Zatem na rodziców chrzestnych winno się wybierać takie osoby, które mogą dawać dobry przykład dziecku przez styl swojego życia, poszanowanie praw moralnych i godną postawę życiową, by byli dla dziecka osobami znaczącymi. Rodzie chrzestny powinien być w jak najczęstszym kontakcie z chrześniakiem, tak by powstała pomiędzy nimi bliska więź duchowa. Chodzi o to, by młody człowiek odczuwał, że nie tylko może liczyć na materialne wsparcie w trudnych sytuacjach, ale przede wszystkim na modlitwę, rozmowę, akceptację, również na radę czy napomnienie, kiedy zwraca się w złym kierunku.

Przedruk ze „Źródła” Ks. Janusz Sądel